Przewodnik

Jak obliczyć dzienne zapotrzebowanie kaloryczne?

Zespół PlateSight · Ostatnia aktualizacja: środa, 7 października 2026

Niezależnie od tego, czy chcesz schudnąć, przytyć, czy utrzymać wagę, punktem wyjścia jest wiedza, ile energii dziennie wydatkujesz. Ta liczba nie jest dokładna; to szacunek. Dobry szacunek pozwala jednak realistycznie wyznaczyć cel i prawidłowo interpretować postępy.

Składniki dziennego wydatku energetycznego

  • Podstawowa przemiana materii (BMR): Energia, którą organizm zużywa w spoczynku na podtrzymanie funkcji życiowych. To największa część całości.
  • Ruch: Ćwiczenia i wszelki ruch w ciągu dnia: chodzenie, stanie, prace domowe.
  • Trawienie pokarmów: Energia zużywana na strawienie tego, co jesz; około jednej dziesiątej całości.

Krok 1: Oblicz podstawową przemianę materii

Jedną z powszechnie stosowanych metod u dorosłych jest równanie Mifflin-St Jeor. Używa się kilogramów, centymetrów i lat:

  • Mężczyzna: (10 × masa ciała) + (6,25 × wzrost) − (5 × wiek) + 5
  • Kobieta: (10 × masa ciała) + (6,25 × wzrost) − (5 × wiek) − 161

Przykład: dla 35-letniej kobiety o wzroście 165 cm i masie 70 kg wynik to 700 + 1031 − 175 − 161 = około 1395 kcal. To wartość bliska energii zużywanej, gdyby przez cały dzień w ogóle się nie ruszać.

Krok 2: Pomnóż przez współczynnik aktywności

  • Brak aktywności (praca siedząca, bez ćwiczeń): × 1,2
  • Niska aktywność (lekkie ćwiczenia 1–3 dni w tygodniu): × 1,375
  • Umiarkowana aktywność (ćwiczenia 3–5 dni w tygodniu): × 1,55
  • Wysoka aktywność (intensywne ćwiczenia 6–7 dni w tygodniu): × 1,725
  • Bardzo wysoka aktywność (praca fizyczna i dwa treningi dziennie): × 1,9

Jeśli kobieta z przykładu spaceruje trzy dni w tygodniu, wydatkuje 1395 × 1,375 ≈ 1920 kcal. To jej przybliżone zapotrzebowanie, aby utrzymać wagę. Większość osób zawyża swoją aktywność; jeśli nie jesteś pewien, zacznij od niższego współczynnika.

Krok 3: Dostosuj do celu

Aby schudnąć, trzeba przyjmować nieco mniej energii, niż się wydatkuje, a aby przytyć, nieco więcej. Ogólne podejście to odjęcie od dziennego zapotrzebowania około 300–500 kcal; dla większości osób oznacza to powolną, zrównoważoną utratę około pół kilograma tygodniowo. Zbyt duże niedobory nasilają głód, zmęczenie i utratę mięśni i zwykle nie da się ich utrzymać przez długi czas.

Przy celu przybrania na wadze powszechnym punktem wyjścia jest dodanie 250–500 kcal ponad zapotrzebowanie i utrzymanie odpowiedniej ilości białka. W obu przypadkach trzeba obserwować trend wagi przez kilka tygodni i aktualizować cel.

Ograniczenia obliczeń

  • Wzory opracowano na podstawie przeciętnych osób; u osób z bardzo wysokim lub niskim udziałem mięśni mogą odbiegać.
  • W ciąży, podczas karmienia piersią, w okresie wzrostu i przy niektórych chorobach zapotrzebowanie oblicza się inaczej.
  • Organizm zmienia się z czasem: w miarę utraty wagi zapotrzebowanie maleje. Przelicz cel ponownie co kilka kilogramów.

Po ustaleniu celu

Cel kaloryczny ma sens dopiero wtedy, gdy jest śledzony. Zapisuj posiłki i patrz na średnią tygodniową; nadmiar lub niedobór jednego dnia nie przesądza o wyniku. O tym, jak podzielić energię między białko, węglowodany i tłuszcz, napisaliśmy w artykule o obliczaniu makroskładników.

Gdy korzystasz z aplikacji PlateSight indywidualnie, przy pierwszym uruchomieniu proponowany jest Ci dzienny cel kaloryczny na podstawie wieku, wzrostu, masy ciała, aktywności i celu. Aplikacja nie obniża tego celu poniżej bezpiecznej dolnej granicy i nie proponuje celu utraty wagi osobom z niskim wskaźnikiem masy ciała. W miarę zapisywania posiłków ze zdjęć widzisz sumę dnia obok swojego celu. Jeśli chcesz najpierw spróbować, możesz wgrać zdjęcie posiłku w sekcji Wypróbuj swój talerz.

Ważne: Ten artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny. W sprawie osobistego celu, zwłaszcza jeśli masz problem zdrowotny lub doświadczasz szybkich zmian wagi, skonsultuj się z dietetykiem.

Więcej artykułów